Japonia - wspaniale normalna

Jak A. z wiatrakami walczyla

polska_japonka@NOSPAM.gazeta.pl — Fri, 19 Mar 2010 17:59:40 +0100

A. spedzila wiekszosc doroslego zycia na emigracji. Jakis czas temu powrocila�do Polski�przepelniona nadzieja i entuzjazmem. Okazalo sie jednak, ze niektore rzeczy odbiegaja nieco od jej wspomnien i wyobrazen... W pierwszym rzedzie�A. postanowila wydac wojne chamstwu. W rozmowie z Polponka stwierdzila kategorycznie, ze nie zyczy sobie, aby obcy ludzie wymyslali jej�w miejscach publicznych�i ze klakson sluzyc powinien�do ostrzegania o niebezpieczenstwie, a nie do wyzywania sie na innych uzytkownikach szos. Polponka odniosla sie do tego pogladu z pelnym zrozumieniem. Najpierw A. rozpoczela indywidualna potyczke polegajaca na tym, ze ilekroc ktos odzywal sie do niej w nieuprzejmy sposob, odpowiadala mu�usmiechem i mowila "przepraszam, jesli�niechcacy zrobilam cos nie tak", albo "dziekuje za zwrocenie mi uwagi". Kiedy lysy dres wychylal sie do niej z sasiedniego auta krzyczac: "Jak jedziesz, babo!" odpowiadala z usmiechem: "Tak mi przykro!" Wbrew jednak jej przypuszczeniom nikomu nie robilo sie po czyms takim glupio, nikt sie nie zmieszal ani nie przeprosil�jej, a wszyscy spogladali na nia z politowaniem.� A. postanowila wiec zdobyc sobie poplecznikow. Zalozyla forum internetowe pod nazwa "Walczymy o kulture".� Liczyla na to, ze pojawienie sie takiego forum spotka sie z zywa reakcja i ze internauci beda na nim wymieniac swoje sposoby na walke z chamstwem i wzajemnie dopingowac sie do szerzenia przyjaznego i kulturalnego podejscia do bliznich. Forum jednak swiecilo pustkami. A. zaprosila do udzialu wszystkich znajomych, jednak wielu z nich podeszlo krytycznie. "Wiesz, mnie tam to specjalnie nie przeszkadza, przyzwyczailam sie". "Co ty sie tak szczypiesz, pokrzyczy sobie ktos i przestanie, nic ci nie bedzie". "A mnie to sie nawet podoba, ktos wrzasnie na mnie, ja na niego, ktos mnie obtrabi, ja obtrabie kogos..."� Niektorzy internauci okazali sie jeszcze bardziej krytyczni. "To wlasnie ty jestes chamska, jesli twierdzisz, ze w naszym kulturalnym kraju ktokolwiek zachowuje sie nieuprzejmie!� Ty chyba nigdy za granica nie bylas, glupia dupo!" - denerwowal sie jakis patriota. "Patrzcie ja jak sie wydelikacila. Nie moze sobie chlop kilkoma kurwami rzucic, bo wielkiej damie juz uszka puchna!" -�krzywila sie�internautka o ksywce "sfojska baba". Po jakims czasie bezskutecznych, acz wysoce niszczacych nerwy zmagan�A. zamknela forum i obwiescila Polponce, ze postanowila odpowiadac wrzaskiem�na wrzask, trabieniem na trabienie i brzydkim gestem oraz slowem na takowe, kulture osobista natomiast zachowac dla rodziny i przyjaciol. � *** � To taki sobie przerywnik. Wiem, juz na podobne tematy pisalam, powtarzam sie.� Ale filmik jeszcze w proszku, a cos napisac na blogu trzeba... Nie krzyczcie na mnie za bardzo. ;)

Festyn prowincji japonskich

polska_japonka@NOSPAM.gazeta.pl — Tue, 9 Mar 2010 19:03:37 +0100

Zebralam sie w koncu, zeby uporzadkowac zdjecia z festynu prowincji, ktory odbywal sie w Tokyo Dome. Zjezdzaja sie z tej okazji do Tokio ludzie z najrozniejszych zakatkow kraju, przywoza ze soba regionalne smakolyki, produkty lokalne - a takze tance i piesni. Nie bylabym soba, gdybym przy okazji nie nakrecila mnostwa filmikow - na to jednak musicie jeszcze troche poczekac. Na razie macie przedsmak na zdjeciach. :)

Wczoraj to historia

polska_japonka@NOSPAM.gazeta.pl — Wed, 3 Mar 2010 21:31:50 +0100

W czasach dziecinstwa�Polponki hitem niepomiernym byl serial amerykanski Shogun. Japonczycy i znawcy historii tego kraju wzdychaja nad nim z politowaniem, ale jak�wiadomo takie seriale czy filmy typu "nasz wsrod dzikich" wziecie maja, a ze jeszcze film byl barwny, dobrze zrobiony i ze znakomita obsada, wiec trudno sie dziwic, ze sukces osiagnal ogromny. Spowodowal nawet pewnego rodzaju mode na orient, chociaz wlasnie taki "orient kostiumowy", miecze samurajskie, kimona i te rzeczy.
Polponka, podobnie jak wszyscy z jej klasy serial ogladala, ale modzie oparla sie zdecydowanie, z czystej przekory, bo taki miala czupurny charakter. Twierdzila uparcie ze Chiny, Japonia i te okolice sa daleko poza sfera jej zainteresowan, a pasjonowala sie kultura kraju�w tych czasach raczej niepopularnego.

Dopiero w liceum, kiedy boom orientalny juz minal, Polponka zwrocila na Japonie pewna uwage.� Bylo to kiedy na lekcji geografii Polponka dostala za zadanie przygotowac referat o�Tokio i w zwiazku z tym�siegnela po ksiazke Budrewicza.� Ksiazka napisana byla niezwykle barwnie, wspanialym jezykiem, czytalo sie ja jak powiesc. I w pewnym sensie powiescia�byla... przedstawiala bowiem ten kraj�widziany jedynie oczami turysty, ktory zreszta odwiedzil�Japonie wiele�lat temu.
Coz, takiej Japonii juz Polponka nie znalazla. I nic dziwnego. Ten kraj zmienia sie bowiem blyskawicznie. Nawet ta Japonia, ktora odkrywala 20 lat temu rozni sie diametralnie od tej obecnej. Swiat zmienia sie na naszych oczach i to, co jeszcze niedawno bylo aktualne, z dnia na dzien staje sie historia...

Jeszcze kilkadziesiat lat temu tak wygladal przecietny japonski pokoik...