Zniknelam. Gdzies w drodze ze Swiata po Prawej do Swiata po Lewej, niedlugo przed nastaniem Nowego Roku wchlonela mnie Czarna Dziura. W Czarnych Dziurach zwykle dzieje sie duzo, ale na zewnatrz nic nie widac. I tak ma byc. Musicie mi wybaczyc, ze nie pisze, ale trudno przeciez oczekiwac tego od osoby zniknietej, prawda?;)
Ale nic nie trwa wiecznie. Pojawie sie za kilka dni i to ze zdjeciami spod Wiezy Tokijskiej, gdzie na Nowy Rok trzy tysiace balonow z przyczepionymi zyczeniami wzbilo sie w powietrze. Trzy tysiace malych ludzkich zyczen... Ile z nich sie spelni?

Pan Maki Takashi strasznie sie ucieszyl z wizyt Polakow na swojej muzycznej stronie. Specjalnie dla nas uproscil nieco obsluge strony (juz nie trzeba wpisywac hasla) i zamiescil nawet powitalny komunikat po angielsku, sami zobaczcie (warto,zwlaszcza, ze jest dodana nowa piosenka). Naszymi wizytami sprawilismy mu radosna niespodzianke. Czyz to nie mile, ze mozna kogos ucieszyc za pomoca kilku klikniec? Ja tez Wam dziekuje, ze zagladaliscie.

A w Nowym Roku zycze jak najwiecej malych codziennych radosci. Polnych kwiatkow znalezionych przy drodze, zyczliwych usmiechow od nieznajomych, prawdziwych zakupowych okazji, autobusow, ktore zaczekaja az dobiegniemy i samochodow, ktore zamrugaja swiatlami w podziekowaniu za ustapienie drogi. ...A do tego kilka naprawde duzych frajd, tak na okrase. :)

I zamieszczam typowa japonska noworoczna dekoracje - jadalna! :) (Znaczy sie te biale ciacha sa jadalne, drzewko nie ;))

***

On: Skarbie, chyba znowu bola cie plecy...
Ja: Dlaczego tak myslisz?
On: (niuch,niuch) Smarowalas sie jakas mascia, prawda?...
Ja: Kochanie... To sa perfumy... DROGIE perfumy!!!